Έκζεμα
Ο όρος έκζεμα χρησιμοποιείται για την περιγραφή μίας φλεγμονώδους δερματοπάθειας που συνήθως χαρακτηρίζεται από υφέσεις και εξάρσεις και κνησμό.
Η βαρύτητα συνήθως ποικίλει και για αυτό ταξινομείται σε στάδια από χρόνιο έως υπο-οξύ έως οξύ όπου τα συμπτώματα είναι εντονότερα.
Το έκζεμα είναι έντονα κνησμώδες σε όλους τους τύπους του με εξαίρεση την σμηγματοροϊκή μορφή. Έτσι, οι ασθενείς παρουσιάζουν έντονο κνησμό που οδηγεί σε δημιουργία εκδορών και λειχηνοποίηση.
Aντίθετα, σε δέρματα πιο σκούρα είναι δυνατόν να εμφανιστούν και λειχηνοειδεις βλατίδες. Υπάρχει ένας αριθμός διαφορετικών τύπων εκζέματος, που μπορεί να ποικίλουν σε βαρύτητα και αίτια.
Παιδιά & Έκζεμα
Το ατοπικό έκζεμα είναι η πιο συνήθης τύπος εκζέματος και απαντάται συνήθως σε βρέφη και παιδιά. To ατοπικό έκζεμα προσβάλλει κυρίως βρέφη και παιδιά, αν και δεν είναι απίθανο να αναπτυχθεί στους ενηλίκους.
Στο 75% των ατοπικών παιδιών τα συμπτώματα θα εμφανιστούν μεταξύ ηλικίας τριών και έξι μηνών. Μέχρι την ηλικία των 11 ετών, το 15-15% των παιδιών θα έχει ατοπικό έκζεμα σε κάποιο σημείο. Έχει καταστεί συνηθέστερο κατά τα τελευταία 30 χρόνια.
Η πλειονότητα των παιδιών με ήπιο έως μέτριο έκζεμα θα το ξεπεράσει μεγαλώνοντας.
Για παιδιά με σοβαρό έκζεμα αυτό μπορεί να χρειαστεί αρκετά χρόνια για να συμβεί.
Εντούτοις, είναι σχετικά ασύνηθες για παιδιά να έχουν ενοχλητικό έκζεμα, το οποίο συνεχίζεται στην ενηλικίωση. Τα περισσότερα παιδιά θα είναι καθαρά από έκζεμα μέχρι το χρόνο που θα φτάσουν τα πρώτα χρόνια της εφηβείας τους. Προβλήματα με ξηρό ή ερεθισμένο δέρμα θα συνεχίζονται συχνά σε όλη τη ζωή.
Τι προκαλεί το έκζεμα;
Το έκζεμα διατρέχει συχνά οικογένειες και μπορεί να υπάρχει ένα οικογενειακό ιστορικό άλλων ατοπικών καταστάσεων όπως εποχική αλλεργική ρινίτιδα και άσθμα.
Περίπου το 25% του πληθυσμού είναι ατοπικά άτομα και είναι πιθανότερο να αναπτύξουν μια από αυτές τις επιπλοκές.
Το ατοπικό έκζεμα προσδιορίζεται κατά μεγάλο ποσοστό από ένα αριθμό παραγόντων, που περιλαμβάνουν το περιβάλλον και τα κληρονομούμενα από τους γονείς γονίδια.
Η ανεύρεση ενός μόνο αιτίου είναι σχεδόν αδύνατη καθώς είναι πιθανόν να υπάρχει ένας συνδυασμός παραγόντων που επιδεινώνουν την κατάσταση.
Εντούτοις, υπάρχουν καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε εξάρσεις του εκζέματος:
- Λοιμώξεις
- Αλλεργίες
- Άγχος
Η θεραπεία
Η πρώτη αρχή της θεραπείας του εκζέματος είναι να αποφεύγονται εκείνα τα πράγματα που επιδεινώνουν το έκζεμα.
Ερεθιστικές ουσίες όπως σαπούνια και αφρόλουτρα θα πρέπει να αποφεύγονται και να αντικαθίστωνται με ένα ελαιώδες ή μαλακτικό εναλλακτικό μέσο. Αλλεργιογόνα όπως το δέρμα των κατοικιδίων ζωών πρέπει να ελαχιστοποιούνται και να λαμβάνονται μέτρα για τη μείωση των ακάρεων της οικιακής σκόνης στο περιβάλλον του παιδιού.
Τα ρούχα και τα κλινοσκεπάσματα θα πρέπει να είναι 100% βαμβακερά,εάν είναι δυνατόν.
Η ζέστη και ο ιδρώτας μπορεί να καταστήσουν αφόρητο τον κνησμό. Επομένως, το περιβάλλον του παιδιού θα πρέπει να διατηρείται δροσερό.Ιδιαίτερα η κρεβατοκάμαρα πρέπει να αερίζεται καλά.
Όταν αντιμετωπίζουμε το έκζεμα, το σχέδιο θεραπείας συνίσταται από πολλά μέρη και τα κύρια προβλήματα (ξηρότητα, φλεγμονή, κνησμός και λοίμωξη) θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ταυτοχρόνως.
Σκοπός της θεραπείας είναι να πετύχουμε έλεγχο του εκζέματος και να σπάσουμετον φαύλο κύκλο κνησμού και ξυσίματος, δίνοντας έτσι στο δέρμα μια ευκαιρία να επουλωθεί.
Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι είναι δυνατός ο καλός έλεγχος του εκζέματος του παιδιού σας, ιδιαίτερα με τακτική φροντίδα.
